Trawler burtowy B-20

Motorowe trawlery typu B-20 były przeznaczone do prowadzenia połowów trałowych, przede wszystkim śledzi i makreli na łowiskach Morza Północnego i północnego Atlantyku. W latach 1979-1980 r. trawlery z literą „h” łowiły kalmary techniką haczykową w rejonie południowo-zachodniego Atlantyku. Złowione ryby lub kalmary były zamrażane w blokach i składowane w chłodzonej do —25°C ładowni lub solone w beczkach i składowane w ładowni podchładzanej do temperatury 0°C.

Stalowy kadłub trawlera był całkowicie spawany. W podwójnym dnie znajdowały się zbiorniki oleju, paliwa i wody. Pokład główny i łodziowy pokryto drewnem, a pokład dziobówki i namiarowy cemteksem. Podłogi w ładowniach oraz w magazynie przejściowym ryb i lodu były izolowane ekspandowanym korkiem i pokryte betonem.

Trawler dysponował pomieszczeniami jedno- i dwuosobowymi. Na pokładzie łodziowym znajdowały się kabiny kapitana, 1,11, III oficera i radiooficera. Na międzypokładzie rufowym znajdowało się sześć kabin dwuosobowych, a resztę pomieszczeń załogowych usytuowano w nadbudówce na pokładzie głównym.

Do wydawania i wybierania zestawu trałowego (z prawej burty) zamontowano przed nadbudówką elektryczną dwubębnową windę trałową o uciągu 10 T o szybkości wybierania 70 m/min. Pojemność bębnów windy wynosiła po 1 200 m liny trałowej. Na maszcie dziobowym zamocowano bom ładunkowy o udźwigu 1,5 T.

Napęd trawlera stanowił silnik firmy Deutz typu RBy6M358, 6-cylindrowy, czterosuwowy z doładowaniem, o mocy 1 375 KM. Statek dysponował trzema zespołami prądotwórczymi:

— do zasilania windy trałowej zamontowano agregat o mocy 182 kW, napędzany silnikiem firmy Ruston typu 8 RPHz,

— sieciowy, napędzany silnikiem firmy jak wyżej o mocy 160 kW,

— do pracy w porcie z silnikiem WSW Andrychów o mocy 22 kW.

W maszynowni chłodniczej zainstalowano urządzenia pracujące na freonie, służące do zamrażania i chłodzenia ładowni. Do zamrażania ryb trawler dysponował urządzeniem kontaktowym z płytami poziomymi o przepustowości 5 ton/dobę.

Charakterystyka techniczno-eksploatacyjna była następująca: